L زاویه سیستم روکش: بار، مواد و نصب نما

یک زاویه سیستم روکش L یک جزء براکت سازه ای است که در نماهای تهویه شده و مجموعه های روکش بارانی برای انتقال بار مرده پانل و بار باد از سطح روکش به ساختار اولیه ساختمان استفاده می شود. پروفیل L - یک بخش زاویه راست با دو فلنج با ضخامت و طول پایه مشخص - هم به عنوان یک عنصر باربر و هم تراز عمل می کند و صفحه سطح روکش را ایجاد می کند و در عین حال یک حفره هوای دقیق را در پشت پانل برای زهکشی و تهویه حفظ می کند.

L ظرفیت بار زاویه ای سیستم روکش: مکانیک سازه در سطح براکت

ظرفیت بار زاویه ای سیستم پوشش L توسط سه شرایط بار همزمان که براکت باید به طور همزمان در برابر آن مقاومت کند تعیین می شود: بار مرده (خود وزن پانل روکشی که به صورت عمودی به زیرلایه ساختمان منتقل می شود)، بار باد (نیروهای مکش و فشار که عمود بر صفحه نما عمل می کنند) و بار حرکت حرارتی (نیروهای انقباض افقی در طول پانل ها با افزایش دمای چرخه ایجاد می شود).

در یک سیستم نمای تهویه‌شده، زاویه L معمولاً در یکی از دو پیکربندی نصب می‌شود: یک براکت ثابت که هم در برابر بار مرده عمودی و هم بار افقی باد مقاومت می‌کند، یا یک براکت کشویی که فقط در مقابل بار باد مقاومت می‌کند در حالی که امکان حرکت حرارتی عمودی را فراهم می‌کند. ظرفیت ساختاری براکت ثابت، حداکثر وزن پانل سیستم را در هر نقطه ثابت کنترل می‌کند - محاسبه‌ای که سطح پانل فرعی هر براکت را با جرم پانل در متر مربع و ضریب ایمنی اعمال شده 1.5 تا 2.0 در EN 1990 ترکیب می‌کند.

فاصله براکت ها مستقیماً بر بار براکت ها نظارت می کند. طراحی نمای تهویه‌شده استاندارد، فواصل براکت‌های 400 تا 800 میلی‌متر به‌صورت عمودی و 600 تا 1200 میلی‌متر به‌صورت افقی را هدف قرار می‌دهد، اما این مقادیر باید برای هر پروژه بر اساس قالب پانل، وزن پانل، ناحیه فشار باد محلی و ظرفیت لنگر بستر دوباره محاسبه شوند. برنامه براکت یک مهندس نما - نه پیش فرض کاتالوگ - سند بارگذاری معتبر برای هر نصب مشخصی است.

L نصب زاویه سیستم روکش: ترتیب، تحمل و تامین حرارتی

نصب زاویه سیستم پوشش L با بررسی زیرلایه آغاز می شود - یک مرحله مهم پیش از نصب که صفحه واقعی ساختار ساختمان را نسبت به صفحه روکش مشخص شده تعیین می کند. تحمل زیرلایه در ساخت بتن مسلح معمولاً بین 15-20 میلی متر در دهانه 3 متری است. ساخت و ساز آجر و بلوک می تواند بیش از 25 میلی متر باشد. سیستم براکت زاویه L باید این تغییرات زیرلایه را در محدوده تنظیم خود جذب کند، در حالی که سطح روکش را به 1-2 ± میلی متر از صفحه مشخص شده می رساند.

تنظیم از طریق ترکیبی از سوراخ‌های شکاف‌دار در فلنج براکت (برای تنظیم جانبی داخل صفحه)، شیارهای بسته‌بندی بین براکت و بستر (برای تنظیم عمق)، و موقعیت‌های شکاف عمودی در ریل یا زیر ریل (برای تنظیم ارتفاع) به دست می‌آید. سیستم‌های زاویه L Premium تنظیم عمق 30 تا 40 میلی‌متر، تنظیم جانبی 10 تا 15 میلی‌متر و تنظیم عمودی 25 میلی‌متر را ارائه می‌کنند - برای تطبیق بیشتر تحمل‌های بستر بتنی بدون توسل به کارهای اصلاحی کافی است.

گزینه های مواد زاویه سیستم روکش فلزی: مطابق با درجه نوردهی

گزینه‌های مواد زاویه‌ای سیستم روکش L شامل سه خانواده زیرلایه اصلی است - فولاد ضد زنگ، فولاد کربنی گالوانیزه گرم و آلیاژ آلومینیوم - که هر کدام برای یک کلاس نوردهی تعریف شده و نیازهای عمر مفید طراحی مناسب هستند. انتخاب یک تصمیم مهندسی ارزش نیست. این یک مشخصات دوام است که تعیین می کند که آیا زیرساخت پنهان با عمر طراحی 25، 40 یا 50 ساله خود بدون دسترسی اصلاحی یا جایگزینی مطابقت دارد یا خیر.

L مقاومت در برابر خوردگی زاویه سیستم روکش: کلاس نوردهی و عمر طراحی

مقاومت در برابر خوردگی زاویه سیستم روکش L در برابر دسته‌های خورندگی جوی ISO 9223 مشخص شده است که محیط‌ها را از C1 (فضاهای داخلی با گرمایش بسیار کم) تا C5 (مناطق ساحلی صنعتی بسیار بالا) طبقه‌بندی می‌کند. موقعیت پنهان براکت های زاویه L در داخل حفره تهویه شده - محافظت شده از باران مستقیم اما در معرض تراکم، رطوبت مویرگی، و در نماهای ساحلی، هوای مملو از کلرید - اکثر تاسیسات را بدون توجه به موقعیت داخلی یا شهری ساختمان در محدوده C3 تا C4 قرار می دهد.

خوردگی دو فلزی متداول ترین مکانیسم خرابی نادرست در زیرسازه های روکش فلزی است. هنگامی که براکت‌های فولادی ضد زنگ به ریل‌های گالوانیزه با پیچ‌های فولادی کربنی بسته می‌شوند، یا هنگامی که اجزای آلومینیومی بدون جداسازی با ضد زنگ تماس می‌گیرند، سلول‌های گالوانیکی در سطح تماس تشکیل می‌شوند و خوردگی را در مواد کمتر نجیب تسریع می‌کنند. واشرهای ایزوله، پدهای EPDM و تطبیق مواد بست مشخص شده در سیستم‌های زاویه L با جزئیات دقیق الزامی هستند - نه لوازم جانبی اختیاری.

زاویه سیستم پوشش L برای سیستم های نما: عملکرد در مجموعه های تهویه شده

یک L cladding system angle for facade systems serves a dual structural and geometric function within the ventilated rainscreen assembly. Structurally, it anchors the cladding load path to the building. Geometrically, it establishes and maintains the air cavity depth — typically 20–50mm — that enables the ventilated facade to function as designed: drawing moisture-laden air upward and out through the cavity, preventing condensation accumulation behind the panel, and allowing any water that penetrates the panel joints to drain freely to the base of the wall.

هندسه پروفیل L به طور مستقیم عمق حفره را تعیین می کند. یک براکت با یک فلنج افقی 60 میلی‌متری و یک پایه عمودی 40 میلی‌متری هنگام نصب همسطح روی بستر، حفره‌ای 60 میلی‌متری ایجاد می‌کند - عمیق‌تر از بسیاری از سیستم‌های استاندارد و مناسب برای آب و هوای پر رطوبت یا ارتفاعات نما که در آن تهویه اثر پشته باید به حداکثر برسد. حفره های کم عمق 20 تا 30 میلی متر برای اکثر کاربردهای روکش کاری تجاری در آب و هوای معتدل استاندارد هستند.

زاویه سیستم پوشش L در مقابل براکت Z: مقایسه ساختار و نصب

مقایسه زاویه سیستم پوشش L در مقابل براکت Z تصمیمی بین هندسه پروفیل، بازده توزیع بار و قابلیت تنظیم نصب است. زاویه L - یک بخش منفرد با زاویه راست - مستقیماً به زیرلایه در یک فلنج متصل می شود و یک صفحه صاف برای اتصال ریل یا پانل در طرف دیگر ارائه می دهد. براکت Z صفحه سومی را اضافه می‌کند: فلنج عقب‌نشینی که ریل یا صفحه پانل را در فاصله مشخصی از لنگر بستر قرار می‌دهد بدون اینکه نیازی به شیار برای تنظیم عمق باشد.

براکت‌های Z یک مزیت ابعادی دارند که در آن تغییرات بستر کم است و عمق حفره مشخص شده توسط خود هندسه براکت ثابت می‌شود. با این حال، زاویه سیستم روکش Ls با سوراخ‌های تنظیم شکاف، قابلیت تنظیم میدان بیشتری را فراهم می‌کند - ضروری در بسترهایی با تغییرات مسطح قابل‌توجه - و هندسه مسیر بار ساده‌تر که در محاسبات ساختاری تأیید آسان‌تر است. برای پروژه هایی که به سیستم های دارای گواهی ETA با جداول بار مستند نیاز دارند، سیستم های زاویه L بر بازار نمای اروپا تسلط دارند.